دشمنی در لباس دوستی؟!
چرا گاهی عمیقترین زخمها را از کسانی میخوریم که به آنان «دوست» میگوییم؟ پاسخ را باید در نبود «مرزهای سالم» جستجو کرد؛ همان کلیدهایی که بیمحابا به دست هر کس میسپاریم و سپس از تجاوز به حریم شخصی خود شگفتزده میشویم.
این مقاله را در وبسایت فرکانس ما مطالعه کنید و بیاموزید که چگونه با تعریف این مرزها، از «دشمنی در لباس دوستی» پیشگیری کنید.
ایجاد مرز بندی با دوستان خود چیست؟
چرا از دوستان خود آسیب می بینیم و آنقدر شناخت دوست از دشمن، دوست صمیمی تر از دوست غیر صمیمی برای ما سخت می شود و از او آسیب میبینیم؟! به دلیل اینکه ما خیلی وقت ها مرزها را نمی توانیم رعایت کنیم.
یعنی مرزهای رابطه ها را با آدم ها و با دوستان خود مشخص نمی کنیم و نمی دانم که من به این آدم چقدر باید اجازه بدهم که به مرزهای من نزدیک شود و اجازه داشته باشد.
دلیل آسیب دیدن؛ عدم رعایت مرزها
چرا از دوستان خود آسیب می بینیم و آنقدر شناخت دوست از دشمن، دوست صمیمی تر از دوست غیر صمیمی برای ما سخت می شود و از او آسیب میبینیم؟! به دلیل اینکه ما خیلی وقت ها مرزها را نمی توانیم رعایت کنیم.
یعنی مرزهای رابطه ها را با آدم ها و با دوستان خود مشخص نمی کنیم و نمی دانم که من به این آدم چقدر باید اجازه بدهم که به مرزهای من نزدیک شود و اجازه داشته باشد.
(یک نفر) با من صمیمی شود، از من استفاده کند، از منابع مالی من استفاده کند، با من شوخی کند، مرزهایمان را مشخص نمی کنیم و بعد احساس نارضایتی میکنیم. این شخص داره بیشتر از آن چیزی که من می خواهم و تمایل دارم به من نزدیک می شود، بیشتر از چیزی که من تمایل دارم مثلا از منابع من دارد استفاده می کند.
مثالی از مرز بندی
مثلا من الان اگر کلید خانه خود را بدهم و بگویم هرکسی که می خواهد بیاید و کلید خانه من را بگیرد، بعد به خانه میروم و می بینم که یک نفر رفته از وسایل یخچال استفاده کرده، یک نفر فرش خانه را جمع کرده، یک نفر یک گوشه را کثیف کرده است.
بعد اعتراض کنم که چرا این کار را انجام دادی بی معنی است و می گوید: خودتان کلید خانه را دادید و گفتید هرکاری دوست دارید انجام بدهید، ما خیلی وقت ها می آییم کلید خانه خود را، کلید خانه روان خود را، کلید خانه ذهن خود را به آدم ها می دهیم، بعد می گوییم چرا فلان کار را انجام دادید.
برای جلوگیری از بروز سوتفاهم چه کار کنیم؟
- گام اول: کلید سیستم روانی خود را، کلید امنیت خود را،کلید مرزهایمان را به آدم ها ندهیم.
- گام دوم : روابط ما با آدم ها جهت فلش باید مشخص باشد، یعنی اگر من با یک نفر در فرآیند کاسبی کار می کنم، نباید خودم را مثلا در رفاقت هم همزمان باشم،
مثلا به شکل ساده بین دو نفر آدم باید یک رابطه باشد، نه روابط مختلف با فلش های مختلف، اگر همکار هستیم یا فامیل هستیم یک مورد باشد که روابط باهم قاطی نشود.
اگر من با فامیل خود حساب اقتصادی راه اندازی کنم سو تفاهم و مشکل پیش می آید، اگر حتی با همسر خود روابط کاری و شغلی داشته باشم، ممکن است سو تفاهم پیش بیاید، روابط ما با آدم ها اگر با یک فلش به هم وصل شود خیلی کمتر مورد سواستفاده قرار میگیرد و خیلی کمتر سوتفاهم پیش می آید.
