زوج ماجراجوی گرگانی | سفر با موتورسیکلت در ایران

بله، قطعاً. یکی از خطرناک‌ترین و در عین حال زیباترین خاطرات ما، مربوط به گرمازدگی در مسیر استان اصفهان و دشت کویر بود.

ما مجبور شدیم از مسیر شاهرود و کویر جندق برویم. متأسفانه دمای هوا را چک نکرده بودم و گرمای طاقت‌فرسای دشت کویر ما را گرمازده کرد. آنقدر وضعیتمان بد بود که هر چقدر آب می‌خوردیم، عطشمان برطرف نمی‌شد. در آن حد که اگر یک تریلی در جاده می‌دیدم، فقط برای اینکه سایه‌ای کنارش پیدا کنم و درخواست آب کنم، به سمتش می‌رفتم. اصلاً نگاه نمی‌کردم ایرانی است یا خارجی(عرب زبان).

حتی چون در ایام جنگ ۱۲ روزه بود بخاطر شرایط حالمان در ایست‌های بازرسی، مأموران ما را نگه می‌داشتند تا به ما آب، نوشیدنی و هندوانه بدهند. هدفشان این بود که خدمتی کرده باشند.

اما اوج ماجرا در ده کیلومتری شهر جندق بود. نزدیک غروب، از شدت گرما لباس‌های موتورسواری و کلاهم را درآورده بودم. یک کانکس دیدم که مربوط به تجهیزات راه‌سازی بود. در شرایط عادی سراغ چنین جاهایی نمی‌روم، اما آن روز مجبور شدم. در را باز کردم و یک پیرمرد داخل کانکس بود. حالم را که دید، فوراً گفت: “بیا داخل.”

شکوفه: آن پیرمرد، مانند یک فرشته بود. از ما حدوداً نیم ساعت تا چهل دقیقه با آب، چای و میوه پذیرایی کرد. او واقعاً ما را از مرگ نجات داد. دمای هوا ۵۵ درجه بود و آستانه تحمل ما تمام شده بود. از این فرشته‌های زمینی در مسیرهایمان زیاد دیده‌ایم و آن پیرمرد یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین آن‌هاست.