شروع مقاله
تجربهی یک لحظهی معنوی در عاشورای تهران
ساعت ۱۱:۳۰ ظهر، منطقهی ۶ تهران – ۱۵ تیرماه ۱۴۰۴
امروز، در گرمای تابستانی عاشورا، حوالی ساعت ۱۱:۳۰ دقیقهی ظهر، به همراه همسرم به قصد شرکت در نماز ظهر عاشورا در خیابانهای منطقهی ۶ تهران قدم میزدیم. ناگهان، موکبی نظرم را جلب کرد. هیاهوی عزاداری، نوحه خوانی ها، پرچمهای عزا بزرگ و میزهای چیدهشده با لیوانهای رنگارنگ شربت پذیرایی میکردند. به همسرم گفتم: “برویم گلویی تازه کنیم و اگر مراسمی دارند، شرکت کنیم.” همین که نزدیک شدیم، محمدحسن ۹ ساله و ماهان ۸ ساله با اشتیاقی کودکانه و مسئولیتی بزرگسالانه در کنار سایر اعضای هیئت میزبانی می کردند.
روایت دو رفیق
در آن ظهر گرم عاشورا، وقتی چشمم به دو نوجوان هیئت افتاد، اول فکر کردم مثل بقیه بچههای هیئت هستند – فقط یک مسئولیت مشخص دارند و تمام. اما اشتباه میکردم… (هنوز در حال وهوای نوشتن یک مقاله نبودم)
محمدحسن که بزرگتر بود شربت می ریخت و ماهان لیوان ها را توی سینی می چید و گاهاً میز پذیرایی که خیس شده بود را خشک می کرد با لبخند سلام کردم: “بچهها اسمتون چیه؟” همزمان که کار می کردند پاسخ می دادند “ماهان هشت سالمه”، “محمدحسن نه سالمه” با همان سادگی کودکانهشان جواب دادند. گفتم برادر هستید؟ محمدحسن گفت نه رفیق هستیم. واژه رفیق رو از یک نوجوان شنیدن سخت بود انتظار داشتم از کلمه دوست استفاده کنند. گفتم به به چه رفقای خوبی “میشه ازتون عکس بگیرم؟”
با همان معصومیت خاصی که داشتند، یک کمی خجالتی و با مکث گفتند: “بله”. دست انداختن گردن هم و منم عکس گرفتم و شد تصویر شاخص مقاله ای که باید می نوشتم.

در گوشهای از هیئت مشغول عزاداری بودم که صدای زنجیرهای گروه “محبان الحسین” فضای را پر کرد. نگاهم دوباره به همان دو رفیق کوچک افتاد. ماهان و محمدحسن، این بار در حالی که با تمام وجودشان زنجیر میزدند، همان مسئولیتپذیری و رفاقتشان را حفظ کرده بودند.

درسی که گرفتم: رفاقت واقعی آنجا معنی میشود که دو نفر، هم در خدمترسانی به مردم باشند، هم در عزاداری برای امامشان. این دو نوجوان به من نشان دادند که “عاشورا” فقط یک مراسم نیست، یک سبک زندگی است – جایی که رفاقت و مسئولیتپذیری درهم میآمیزد. گویی کوچکترین خادمانِ امام، بزرگترین درسهای مهر را میآموزاندند…یا حسین علیه السلام
هئیت محبان الحسین(ع) منطقه شش تهران
هیئت مذهبی محبان الحسین(ع) منطقه ۶ تهران در سال ۱۳۶۹ هجری شمسی و در اواخر دهه ۶۰ فعالیت خود را آغاز نمود. این هیئت که هماکنون حدود ۳۰۰ عضو فعال دارد، بزرگان و خادمان اهلبیت(ع) همچون حاج داود ناظرفر، کرامت عدلی، بهروز خرمی، سهراب دلداده، مهدی شکری، مصطفی رنجبر و شهروز عظیمی در این هیئت فعالیت دارند.
گزارش تصویری از هئیت محبان الحسین(ع)
سخن پایانی
این مقاله هدیهای خاطره انگیز از طرف وبسایت فرکانس ما به هیئت محبان سیدالشهدا علیهالسلام تهران است. امیدواریم این مطلب برای شما مفید بوده باشد. لطفاً با نوشتن نظرات، پیشنهادات و انتقادات خود، ما را در ارائه محتوای بهتر یاری کنید. اگر اعضای هیئت هستید خاطره آشنایی با این هئیت را در نظرات ثبت بفرمائید.










2 نظر
خیلی جذاب بود و متن روان و شیوایی داشت .
آرزوی سلامتی و حال خوب رو واسه بچهها دارم
یک اتفاق جالب از تصاویر بالا که دیدم انگشتر دست آقاپسر هست با پیراهن مشکی . چقد تاثیر داره انگشتر